7 notes about Netherlands — for Turkish speakers learning Dutch Türkçe
🇳🇱 Netherlands
de gezelligheid
Hollandacanın en çok anılan kelimesi olan gezelligheid, bir ortamın sıcak, samimi ve keyifli olma hâlini anlatır. Bir kafe, bir akşam yemeği ya da bir sohbet "gezellig" olabilir; kelime hem mekâna hem insana kullanılır. Bir buluşmanın ardından "het was gezellig" demek en yaygın iltifatlardandır.
🇳🇱 Netherlands
de fiets
Hollanda'da bisiklet sayısı nüfustan fazladır ve şehir planlaması ayrı bisiklet yolları etrafında kurulur. Yağmurda ya da takım elbiseyle bisiklete binmek olağandır; bisiklet bir spor aracı değil, temel ulaşım aracıdır. Arkaya birini alıp taşımaya "iemand achterop nemen" denir.
🇳🇱 Netherlands
Koningsdag
27 Nisan'da kutlanan Kral Günü'nde ülke turuncuya bürünür ve sokaklar açık hava pazarına dönüşür. O gün herkesin izinsiz olarak ikinci el eşya satabildiği "vrijmarkt" geleneği yürürlüktedir. Amsterdam'ın kanallarında tekne şenlikleri düzenlenir.
🇳🇱 Netherlands
de polder
Ülkenin önemli bir bölümü deniz seviyesinin altındadır ve denizden kazanılan bu topraklara polder denir. Yüzyıllardır süren ortak su yönetimi geleneği, uzlaşmayla karar almayı anlatan "polder modeli" deyimini doğurdu. Bölgesel su kurulları (waterschappen) ülkenin en eski seçilmiş yönetim organları arasındadır.
Source: Hollanda Su Kanunu (Waterwet); bölgesel su kurulları (waterschappen) seçim düzeni
🇳🇱 Netherlands
Sinterklaas
5 Aralık akşamı kutlanan Sinterklaas, çocukların hediye aldığı ve Noel'den ayrı tutulan bir gelenektir. Hediyelerin yanına el yazısıyla yazılmış esprili şiirler (sinterklaasgedicht) konur. Baharatlı küçük kurabiyeler (pepernoten) döneme özgüdür.
🇳🇱 Netherlands
de stroopwafel
İki ince gofretin arasına karamelli şurup sürülerek yapılan stroopwafel, sıcak içeceğin ağzına konularak yumuşatılıp yenir. Tuzlanmış çiğ ringa balığı (haring) ise soğan ve turşuyla, çoğunlukla ayaküstü tezgâhlarda tüketilir. İkisi de gündelik sokak lezzetleridir.
🇳🇱 Netherlands
de Gouden Eeuw
17. yüzyılda Hollanda resmi, dinî ve mitolojik konuların yerine gündelik hayatı, portreleri ve manzarayı merkeze aldı. Rembrandt ve Vermeer bu dönemin en bilinen adlarıdır. Tabloların büyük bölümü kilise ya da saray için değil, kentli alıcılar için üretiliyordu.